Theater als plek van menselijkheid

Wij kunnen niet zwijgen. Wat er vandaag gebeurt in Gaza is onvoorstelbaar en onacceptabel. Duizenden Palestijnse burgers worden vermoord en hele gemeenschappen worden uitgehongerd. Israëlische gijzelaars worden al bijna twee jaar onder onmenselijke omstandigheden vastgehouden en politieke gevangenen opgesloten. Dit is niets minder dan genocide en systematische onderdrukking.

Daarom bevriezen wij alle professionele relaties met door de overheid gesubsidieerde organisaties in Israël en de staat Israël zelf. Niet met individuele kunstenaars of vrije initiatieven – want wij erkennen en steunen hun moedige en vaak gevaarlijke strijd om van binnenuit verandering mogelijk te maken. Hun stemmen moeten blijven klinken, en wij kunnen hen niet in de steek laten.

Wij smeken de Nederlandse regering alles in het werk te stellen om bij te dragen aan het beëindigen van de oorlog in Gaza. Politieke druk, diplomatie, internationale samenwerking – alle middelen moeten worden ingezet om het bloedvergieten te stoppen en een toekomst van vrede, rechtvaardigheid en co-existentie dichterbij te brengen.

Als gezelschap doen wij wat wij kunnen: samen theater maken. Met iedereen die kiest voor leven en liefde, tegen haat en dood. Voorstellingen die het publiek stimuleren, uitdagen, raken en uitnodigen tot menselijkheid en compassie. Te midden van geweld en pijn zoeken wij naar een ander verhaal – een verhaal waarin hoop niet verdwijnt, maar overeind blijft.

Voor ons is theater een weg om menselijkheid te vinden, voorbij grenzen en labels. Een ruimte waar vele stemmen en perspectieven naast elkaar kunnen klinken, uitgesproken maar altijd met empathie. Want kunst gaat altijd over empathie. En empathie is misschien wel ons krachtigste wapen tegen geweld.

Deze tekst is uitgesproken tijdens het Gala van de Nederlandse Dansdagen in Maastricht op vrijdag 3 oktober 2025, bij de uitreiking van de Gouden Zwaan.